Yıldızlar karanlığın içerisinde rastgele dağılmış olarak parıldar. Karanlık bir gecede görünen sayısız yıldız dağılımı hayal gücümüzü tetikler, her insan en az bir kere bu sahneyi gözlemleyip hayaller kurmuştur.
Günümüzde şehir ışıklarının aydınlattığı gökyüzünde sadece çok parlak olan yıldızları görebiliyoruz. Hava kirliliği gibi olumsuz koşulların olmadığı eski dönemlerde, insanlar gökyüzünü izliyor, karanlığın içerisinde parlayan yıldızların ne olduğunu anlamlandırmaya çalışıyor, yıldızların oluşturduğu desenleri çeşitli objelere benzeterek bunlar hakkında hikayeler anlatıyorlardı. Yaptıkları şey aslında hepimizin çok iyi bildiği bir çeşit noktaları birleştirme oyunuydu. Yıldızlar arasına hayali çizgiler koyarak onları hayvanlara, tanrılara, tanrıçalara ve efsanevi yaratıklara benzetmekti. Oynanan bu oyun gecelerini eğlenceli geçirmelerinin yanı sıra, gökyüzünü öğrenmelerinin de iyi bir yoluydu.
Çok eski çağlardan günümüze ulaşan yıldız desenlerina “Takımyıldızlar” adı verilir. Gökyüzünde 88 tane takımyıldız bulunmaktadır, bir diğer deyişle gökyüzü 88 bölgeye ayrılmıştır. Takım yıldızların isimleri eski çağlardan günümüze ulaşmış çoğunlukla mitolojik hikayelerin unsurlarıdır. Yılın farklı zamanlarında görünen farklı takımyıldızlar, her gece bir sahnesi sergilenen uzun bir hikayenin bölümleri gibi gökyüzünde yer alır. Mevsimler geçtikçe görünen takımyıldızlar değişir ve hikaye devam eder.